Skule -og barnehagestart.

Det va en følelsellada dag, 18. august 2014.. For ho mor!

Hadde ikkje vi gått på kafe med to kjekke venna etterpå hadde eg nok brutt saman. Vi møtte spent opp på skuleplassen for tale og opprop, førsteklassene sist som fekk helse på rektor og lærar. Veldig formelt og ikkje akkurat kvardagen disse små femåringane va van med. Deretter va det inn i klasserommet der vi skulle ta farvel med dei små håpefulle for nokren tima. Eg synes det var  grusomt, men trur eg greidde å skjule det greit. Isak bda oss eigentlig reise med ein gong, noke som gjor meg enda meir trist! No går det berre nedover, snart vil han ikkje ha kos, klem eller suss foran andre, mamma og pappa blir flaue, kjipe og kjedelige! Neida, eg tek nok sorga veeldig på forskudd ja.

Korleis han greie seg.. Tja. Ingen tvil om at ditte e ei ENORM omstilling. Det er så totalt forskjellig fra bhg at det blir ei lita personlig krise for mange av desse små det er eg sikker på, det er absolutt ikkje alle som er klar til dette. Hadde berre overgangen vært mildare, dei skulle møtt læraren allereide i barnehagen fleire gongar, dei første dagane burde vore prega av meir leikbasert læring. Men no veit ikkje eg korleis det er. Kjenne eg blir heit og engasjert og forvirra og uff... MEN det har gått bra, han tek allereide buss heim, og første gangen han gjorde det blei han med en venn heim. Stolt og glad og litt trist mamma som fekk vite det da eg kom heim fra skule sjølv. Lille store Isaken min. 

Han he aldri gått på veien aleine, og no spring han til vennen sin på besøk (når det e lyst ute). Han les litt, greier å følge med og gjer det han skal. Han lære i den takta han skal, eg er igrunnen litt glad for det, han kan ikkje alt fra før slik dagane blir kjedelige og han ligg heller ikkje langt bak slik alt blir trasig. Så det går igrunnen veldig bra. Lekse tek allereide en time mange daga, og det e heilt ekstremt synes eg.. Kar skal fritida bli av? Særlig i seinare år. Han skal til på allidrett no mandag, d[ starta litt av tidsklemma hans..

Me ho her da.. Ka eg sa? Ho glei rett inn i barnehagen, gjekk rett bort til dei andre som va våken da vi kom og leika med ein gong. Det virka som dei va glad for å få ei ny stor jente der også. Ho er ein av dei eldste på småbarnavdeling, ifølge forsking er det der treåringane (2011 mod i år) har det best, så eg blei kjempeglad da ho kom dit. Ingen gråting, vinka hadet tredje dagen og va superfornøyd. Ingen uhell i barnehagen heller. En av studentane som kom i september/oktober va overasska over at ho nettopp hadde begynt, ho passa rett inn med andre ord.

Så da går disse to her snuppisane i barnehage ilag, og dei møtes ofte ute og leika ilag, særlig første tida, no har Ramona fått sine eigne vennar.. men det e nok godt med broren der enda. HAN er forresten ein ettertrakta og omgjengelig gut, og som vanlig en stor sjarmør :)

Og ho her da.. Elska ettårstida. Lære nye ting heile tida, mammadalt og berre utruleg skjønn. Her skal ho lære seg å krype i dressen sin. Mykje sutring å grimasje på gong.. Skjønn! No går ho også, 13mnd og veksla litt mellom å gå og krype, men er heilt stødig som ho egentleg har vore lenge.

Det som er dumt er at eg ikkje kan ta ut Isak når eg har fri, han MÅ gå på skule, den f;rste tida er ekstra viktig.. Då blir det kos med desse tre.. Men vi savnar Isak mykje på slike daga.