Makan!!

Makan til syting det skal være fra mej. Men he jo hatt ei ganske god periode, so det va igrunnen venta.

Idar ser ut til å komme sej etter gårdsdagen, Isak også og ej brukte tydeligvis mine siste krefter då, gjekk igrunnen på tomgong heile går men det vart no en grei dag trossalt. Rart Isak ikkje blei redd mej, såg ut som ei død hulder.






Mens alle blir friske (untatt stakkars mor mi som no ligg å spyr, sorry!) kjempa ej me dinna stygge svangerskapskvalma som tydeligvis he tatt sej opp no på slutten. I går åt ej berre ei skål suppe so det gjekk greit men idag he ej ete det ej vil, og fått igjen for det. Gjekk tilogmed en morgentur, ka i alle dage, måkje tru ej berre kan.. ete, og gå da... skakje vær lov det... SUKK! Ja no e ej LEI. Berre 36 veke gravid, viss ej finne på å bevege mej blir ej skutt fra alle kanta, modninga e i full gong, heile tida e det noke, og ej nekta, ej vil ikkje ha ut babis enda.. ej vil vente til veke 38 minst! Men ken veit kanskje kroppen skjønna det e nok, at ej ikkje klare meir?? Men vi ekje klar.. Ikkje mentalt (vekje om ej blir heller) eller fysisk, neste veke tenkte ej å pakke sjukehusbagen, re vogga og alt det der, då e ej fullgådd so det e visst normen..
Gler mej...
til å kunne ete mat.
få disse gode men ville baby-føtene vekk frå ribbeina mine.
våkne om natta til en skjønn svolten klomp i vogga, istadenfor ei full blære eller vond stilling.
å GÅ!!! Gå, dit ej vil, når ej vil, berre gå gå gå uten smerter!
ligge på barselavdelinga i den overveldande kjærligheita so strømme ifrå alle nybakte mødrene, bere ligge der å smile i to daga.
So lenge ej ikkje amma, skal ej forresten ligge på magen!! heile forbaska tida.
GUD det blir deilig. Alt blir deilig!

Gler mej til å møte dej micro!!